Wątek Biblii pauperum na witrażach kościoła Mariackiego. Pierwotne przeznaczenie kodeksów Biblii pauperum nie jest dokładnie znane (więcej na ten temat dalej). Jednym z ich pobocznych zastosowań było przenoszenie zestawień typologicznych do innych dziedzin sztuki, szczególnie malarstwa monumentalnego (ściennego i witrażowego).
MAŁA OJCZYZNA: Parafia w Krzynowłodze Wielkiej i Skierkowiźnie. Jest to czwarta część serii o parafiach rzymskokatolickich, obejmujących zasięgiem miejscowości w gminie Jednorożec. Zapowiada się dłuższa narracja - tym razem na temat parafii Krzynowłoga Wielka i Skierkowizna. Do pierwszej z niż należy wieś Ulatowo-Dabrówka, do
Kamień młyński wmurowany przy wejściu do kościoła w Zimowiskach (fot. Dariusz Brykała) Czasem takie kamienie wmurowane były w posadzce świątyni, czasem w portalu (wejściu do kościoła), czasem w zewnętrznych ścianach prezbiterium (część kościoła z ołtarzem), a czasem - wysoko na wieży kościoła.
Czas powstania i etapy budowy kościoła. Kolegiata p.w. św. Piotra i Pawła w Kruszwicy jest bazyliką trójnawową, zbudowana z granitowych i piaskowych ciosów. Zastosowany został system filarowy, z prezbiterium w postaci absydy, oddzielonym od nawy transeptem ze wschodnimi absydami. Korpus nawowy zakończony jest późnogotycką wieżą
. Co to jest? Poznaj symbolikę pewnych elementów znajdujących się w kościele. W każdym kościele znajdują się pewne elementy architektoniczne, które posiadają również bogatą symbolikę liturgiczno – religijną. Postaramy się przyjrzeć niektórym z nich. Warto zaznaczyć, że nasza świątynia wzorowana jest na romańskch świątyniach niemieckich, stąd wiele elementów jest bardzo uniwersalnych, obecnych w wielu znanych zabytkowych świątyniach. Oto niektóre spośród nich: Witraż Kompozycja figuralna lub ornamentalna, wykonana z kawałków barwnego szkła ujętych w ołowiane ramki, stanowiąca wypełnienie otworu okiennego. Pierwsze dzieła tego typu powstały w starożytnym Rzymie. Witraże zdobiły głównie wnętrza świątyń i rezydencji w okresie gotyku i w XIX w. Do wybitnych witrażystów zaliczano: Stanisława Wyspiańskiego, Marca Chagalla i Henri Matisse’a. Prezbiterium W kościołach rzymskokatolickich: część kościoła, w której się znajduje wielki ołtarz, przeznaczona zasadniczo dla duchowieństwa, oddzielona zwykle od reszty kościoła balustradą. Nawy Część kościoła między prezbiterium a kruchtą, przeznaczona dla wiernych. Odróżniamy nawę główną (środkową), boczne i poprzeczną. Gargulec Gargulec inaczej zwany rzygaczemOzdobne, wystające zakończenie rynny dachowej, zwykle w formie paszczy lub leżącej półpostaci fantastycznych zwierząt (u nas, jak widzimy, jest to smok, lub – jak woli młodzież – promieniująca kobiecym pięknem Smoczyca…). Rozeta Okrągłe okno w szczytach lub nad portalami, wypełnione bogatą dekoracją o układzie koncentrycznym, charakterystyczne dla architektury gotyckiej; różyca. Chrzcielnica Zbiornik na wodę święconą, używaną przy chrzcie, ustawiony na stałe w kościele, mający zwykle kształt czaszy umieszczonej na trzonie i podstawie, wykonany z kamienia lub metalu, często bogato zdobiony. Ambona W kościele chrześcijańskim: rodzaj małej, przyściennej, rzadziej wolno stojącej trybuny, zazwyczaj bogato zdobionej, służącej jako miejsce wygłaszania kazań i czytania Pisma Świętego; kazalnica. Stalle Ozdobne ławy z wysokimi oparciami w prezbiterium kościołów, przeznaczone dla dostojników, zwłaszcza duchownych, uczestniczących w nabożeństwie. Absyda Pomieszczenie w kościele, najczęściej półkoliste lub wieloboczne, zamykające prezbiterium lub nawę. Śledź nas na:
Nawa – część kościoła położona między prezbiterium a kruchtą, przeznaczona dla wiernych. Oprócz świątyń jednonawowych występują dwu-, trzy-, pięcio- oraz siedmionawowe. Nawy są zazwyczaj rozdzielone rzędem podpór – słupów, filarów lub kolumn. Średniowieczne kościoły bazylikowe były trój- lub pięcionawowe, o nawie głównej dwa razy szerszej i dwa razy wyższej od naw bocznych (trójnawowe – katedra w Chartres, katedra w Reims; pięcionawowe – kościół St. Sernin w Tuluzie, katedra w Paryżu). Późnogotyckie kościoły dwunawowe mogły mieć symetryczne nawy równej szerokości (kościół NMP w Wiślicy) i prezbiterium umieszczone na osi filarów międzynawowych lub niesymetryczne nawy różnej szerokości (układ spotykany w budownictwie zakonów żebraczych – dominikanów i franciszkanów). Nawa i widoczne w tle organy w kościele w szwajcarskim Glarus Nawa główna katedry anglikańskiej w Blackburn w Anglii W okresie nowożytnym, szczególnie w baroku, można obserwować zacieranie się podziałów na nawy – często trudno orzec, czy mamy do czynienia z nawami bocznymi, czy tylko z ciągiem kaplic przyległych do nawy głównej. W kościołach jednonawowych komplikacji i zróżnicowaniu uległ kształt naw – stosowano koło, elipsę, trójliść i pięcioliść, a także różnego rodzaju elipsy i owale z aneksami. Bardziej ogólnie można mówić o nawach w każdym podłużnym budynku (np. w świątyni antycznej), jeśli jest on podzielony wzdłuż rzędami podpór (filarów lub kolumn). W budownictwie przemysłowym pojęcie „nawa” używane jest dla określenia części hali oddzielonej rzędem słupów. Mamy zatem hale jedno- i wielonawowe. Zobacz też[edytuj | edytuj kod] pseudobazylika transept Bibliografia[edytuj | edytuj kod] Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 104. ISBN 83-85001-89-1.
Nawa – część kościoła położona między prezbiterium a kruchtą, przeznaczona dla świątyń jednonawowych występują dwu-, trzy-, pięcio- oraz siedmionawowe. Nawy są zazwyczaj rozdzielone rzędem podpór – słupów, filarów lub kolumn. Średniowieczne kościoły bazylikowe były trój- lub pięcionawowe, o nawie głównej dwa razy szerszej i dwa razy wyższej od naw bocznych (trójnawowe – katedra w Chartres, katedra w Reims; pięcionawowe – kościół St. Sernin w Tuluzie, katedra w Paryżu). Późnogotyckie kościoły dwunawowe mogły mieć symetryczne nawy równej szerokości (kościół NMP w Wiślicy) i prezbiterium umieszczone na osi filarów międzynawowych lub niesymetryczne nawy różnej szerokości (układ spotykany w budownictwie zakonów żebraczych – dominikanów i franciszkanów). W okresie nowożytnym, szczególnie w baroku, można obserwować zacieranie się podziałów na nawy – często trudno orzec, czy mamy do czynienia z nawami bocznymi, czy tylko z ciągiem kaplic przyległych do nawy głównej. W kościołach jednonawowych komplikacji i zróżnicowaniu uległ kształt naw – stosowano koło, elipsę, trójliść i pięcioliść, a także różnego rodzaju elipsy i owale z ogólnie można mówić o nawach w każdym podłużnym budynku (np. w świątyni antycznej), jeśli jest on podzielony wzdłuż rzędami podpór (filarów lub kolumn).W budownictwie przemysłowym pojęcie „nawa” używane jest dla określenia części hali oddzielonej rzędem słupów. Mamy zatem hale jedno- i wielonawowe.
nawa - część kościoła położona pomiędzy prezbiterium a kruchtą, przeznaczona dla wiernych. Nawy są zazwyczaj oddzielone rzędem podpór - filarów lub kolumn. Średniowieczne kościoły bazylikowe były trój- lub pięcionawowe, o nawie głównej dwa razy szerszej i dwa razy wyższej od bocznych (trójnawowe - katedra w Chartres, katedra w Reims, pięcionawowe - kościół St. Sernin w Tuluzie, katedra w Paryżu). Późnogotyckie kościoły dwunawowe mogły mieć symetryczne nawy równej szerokości (kościół NMP w Wiślicy) i prezbiterium umieszczone na osi filarów międzynawowych lub niesymetryczne nawy różnej szerokości (układ spotykany w budownictwie zakonów żebraczych - dominikanów i franciszkanów). W okresie nowożytnym, szczególnie w baroku można obserwować zacieranie się podziałów na nawy - często trudno orzec, czy mamy do czynienia z nawami bocznymi, czy tylko z ciągiem kaplic przyległych do nawy głównej. W kościołach jednonawowych komplikacji i zróżnicowaniu uległ kształt naw - stosowano koło, elipsę, trój- i pięcioliść a także różnego rodzaju elipsy, owale z aneksami. Bardziej ogólnie można mówić o nawach w każdym podłużnym budynku (np. w świątyni antycznej), jeśli jest on podzielony wzdłuż rzędami podpór (filarów lub kolumn). W budownictwie przemysłowym pojęcie "nawa" używane jest dla określenia części hali oddzielonej rzędem słupów. Mamy zatem hale jedno- i wielonawowe. Inne hasła zawierające informacje o "nawa": Inne lekcje zawierające informacje o "nawa":
część kościoła między prezbiterium a kruchtą
